Sada čitate: Da li je egipatska civilizacija starija nego što se usuđujemo priznati?
- 01
Da li je egipatska civilizacija starija nego što se usuđujemo priznati?
Da li je egipatska civilizacija starija nego što se usuđujemo priznati?
Egipat je oduvijek bio magnet za mistike, istraživače i one koji vjeruju da se ispod pijeska Gize krije istina koja bi mogla prepisati kompletnu istoriju čovječanstva. Prema zvaničnoj verziji koju učimo u školama, egipatska civilizacija započela je ujedinjenjem Gornjeg i Donjeg Egipta oko 3100. godine p.n.e. pod vlašću kralja Menesa (Narmera).
Međutim, šta ako vam kažem da su sami stari Egipćani tvrdili da je njihova istorija desetinama hiljada godina starija?
Zaboravite na trenutak datume iz udžbenika i zaronimo u svijet drevnih tekstova koji zbunjuju modernu nauku.
Paradoks Manetona: Istorija ili mitologija?
Jedan od najvažnijih izvora za hronologiju Egipta je Maneton, egipatski visoki sveštenik iz 3. vijeka p.n.e.
On je napisao Aegyptiaca (Istoriju Egipta), djelo u kojem je podijelio vladare na dinastije.
Moderni egiptolozi koriste Manetonov rad kao temelj za datiranje “smrtnih” faraona, ali se dešava čudan selektivni proces: dijelovi teksta koji govore o ljudskim kraljevima prihvataju se kao činjenice, dok se uvodni dijelovi o “bogovima” i “polubogovima” odbacuju kao čista fantazija.
Maneton u svojim spisima navodi da su prije prvog smrtnog kralja Egiptom najprije vladali bogovi, i to tokom razdoblja od 13.900 godina.
Nakon njih, prema njegovom zapisu, vlast su preuzeli polubogovi i heroji, koji su, kako tvrdi, vladali dodatnih 11.025 godina prije nego što je započela era ljudskih faraona.
Kada se sve sabere, dobijamo period koji seže preko 25.000 godina unazad.
Zašto bi Maneton, čija se tačnost u kasnijim periodima pokazala nevjerovatnom, izmislio tako specifične brojke za rani period?
Torinski kraljevski kanon
Ako Manetona smatramo jednim svjedokom, Torinski papirus (Kraljevski kanon iz Torina) je drugi, možda još važniji dokaz.
Ovaj krhki papirus iz perioda Ramzesa II sadrži listu kraljeva koja se ne zaustavlja na prvim dinastijama.
Na samom početku liste, prije ljudskih vladara, spominju se grupe vladara poznate kao Shemsu Hor ili “Sljedbenici Horusa”.
Prema ovom dokumentu, egipatska istorija se proteže nevjerovatnih 36.620 godina prije dinastičkog perioda.
Ono što fascinira istraživače nije samo broj godina, već preciznost kojom su zapisani ovi periodi – često do u dan.
Kamen iz Palerma
Kao treći ključni dokaz imamo Kamen iz Palerma, fragment crne bazaltne stele koja datira iz Pete dinastije (oko 2400. p.n.e.).
Na njemu su uklesani anali kraljeva, ali on također spominje brojne vladare iz “predinastičkog” perioda koji su vladali prije ujedinjenja.
Iako je kamen oštećen, on jasno ukazuje na to da su Egipćani posjedovali evidenciju o organizovanom društvu hiljadama godina prije nego što je izgrađena prva piramida.
Je li Sfinga stara 800.000 godina?
Iako tekstualni dokazi govore o desetinama hiljada godina, neka geološka istraživanja idu još dalje – do granica nevjerovatnog.
Na međunarodnoj konferenciji u Sofiji, istraživači poput Vjačeslava Maničeva i Aleksandra Vižanova iznijeli su tezu da je Velika Sfinga u Gizi stara nevjerovatnih 800.000 godina.
Njihova teorija bazira se na analizi erozije na tijelu Sfinge, tvrdeći da su šupljine na spomeniku rezultat dugotrajnog udara morskih talasa, a ne samo kiše ili vjetra.
Iako se ova teorija smatra ekstremno radikalnom čak i među alternativnim istoričarima (koji Sfingu obično datiraju u period od 10.000 do 12.000 godina p.n.e. zbog teorije o vodenoj eroziji Roberta Schocha), ona otvara važno pitanje: koliko zapravo znamo o geološkoj prošlosti platoa Gize?
Ako je Sfinga starija od same pustinje, onda je ona spomenik civilizaciji koja je postojala u potpuno drugačijim klimatskim uslovima, kada je Egipat bio zelen i plodan.
Zep Tepi: “Prvo Vrijeme”
Sami Egipćani su ovaj drevni, zlatni period nazivali Zep Tepi.
To je bilo vrijeme kada su bogovi hodali zemljom, kada su uspostavljeni zakoni ma’at (ravnoteže) i kada je utemeljena nauka o astronomiji i arhitekturi.
Interesantno je da se raspored triju velikih piramida u Gizi savršeno poklapa sa položajem zvijezda u Orionovom pojasu, ali ne u vrijeme faraona Keopsa, već u periodu oko 10.450. godine p.n.e. (prema teoriji Roberta Bauvala).
Da li su piramide izgrađene kao svojevrsni astronomski sat koji obilježava kraj jednog ciklusa i početak Zep Tepija?
Zašto nauka šuti?
Glavni razlog zašto egiptolozi odbijaju ove podatke je nedostatak čvrstih arheoloških artefakata iz tog perioda.
Gdje su gradovi stari 20.000 godina? Gdje su kosti tih ljudi?
Međutim, zagovornici alternativne istorije ističu da su se tokom milenija nivoi mora podigli, a Nil je drastično mijenjao svoj tok.
Većina dokaza o predinastičkom Egiptu mogla bi se nalaziti desetinama metara ispod nanosa mulja ili duboko pod vodom.
Slagalica bez kraja
Priča o egipatskoj civilizaciji staroj 40.000 godina nije samo plod mašte teoretičara zavjere. Ona je utemeljena u zapisima samih Egipćana koji su bili opsjednuti čuvanjem svoje istorije.
Ignorisanjem Manetona i Torinskog papirusa, možda propuštamo priliku da razumijemo pravu prirodu ljudskog porijekla.
Da li je moguće da smo mi samo civilizacija koja pati od kolektivne amnezije, gradeći svoje gradove na ruševinama nečeg daleko veličanstvenijeg?
