Sada čitate: Penzionisani doktor NASA-e: Vidio sam snimak NLO-a veličine oko 6 metara
- 01
Penzionisani doktor NASA-e: Vidio sam snimak NLO-a veličine oko 6 metara
Penzionisani doktor NASA-e: Vidio sam snimak NLO-a veličine oko 6 metara
U svijetu istraživanja neidentifikovanih vazdušnih fenomena (UAP), svjedočanstva visokorangiranih vojnih i naučnih zvaničnika nose posebnu težinu. Među posljednjim koji su odlučili prekinuti šutnju je dr. Gregory Rogers, penzionisani glavni hirurg NASA-e i bivši major Američkog ratnog vazduhoplovstva (USAF).
Njegove tvrdnje o događaju iz 1992. godine ne samo da bacaju novo svjetlo na aktivnosti u Cape Canaveralu, već otvaraju i pitanje: da li je američka vojska prije više od tri decenije posjedovala tehnologiju koja prkosi zakonima fizike?
Susret iza zatvorenih vrata
1992. godine Florida je, kao srce američkog svemirskog programa, bila poprište neprestanih testiranja i inspekcija.
Dr. Rogers, u to vrijeme na vrhuncu svoje vojne i medicinske karijere, nalazio se u bazi Cape Canaveral radi rutinskih obaveza. Međutim, ono što je uslijedilo bilo je sve samo ne rutinsko.
Prema njegovim riječima, jedan major Američkog ratnog vazduhoplovstva pozvao ga je u stranu kako bi mu pokazao snimak sa sigurnosnih kamera iz jednog od strogo čuvanih hangara.
Ono što je Rogers vidio na ekranu, ostalo mu je urezano u sjećanje narednih trideset godina.
“Znam tačno šta sam vidio tog dana”, izjavio je dr. Rogers u nedavnom intervjuu za Daily Mail. “To ni u kom slučaju nije bilo konvencionalno leteće vozilo koje bi bilo koja nacija tada mogla javno prikazati.”
Tehnički opis objekta
Dr. Rogers je snimak objekta opisao kao klasični leteći tanjir, ali sa karakteristikama koje sugerišu na zemaljsku, vojnu proizvodnju.
Bio je to disk širine otprilike šest metara, sa visinom koja je varirala između dva i po i tri metra, dok se na samom vrhu nalazila plitka, elegantna kupola.
Ono što ovaj izvještaj razlikuje od tipičnih priča o “malim zelenim” bilo je prisustvo jasnih identifikacionih oznaka.
Na boku letjelice stajao je veliki, prepoznatljivi amblem sa natpisom “US Air Force”, uz standardne američke vojne simbole leta.
Rogers je bio fasciniran završnom obradom letjelice. Opisao je površinu kao nevjerovatno glatku, gotovo bez ijednog šava, zakovice ili spoja.
Za razliku od aviona tog vremena, objekat nije imao krila, repne stabilizatore, kormila pravca, niti bilo kakve vidljive motore ili propelere.
Na gornjoj polovini diska nalazila su se tri vertikalna crna pravougaonika, precizno raspoređena na pozicijama koje odgovaraju brojevima tri, šest i devet na satu, a Rogers spekuliše da su ovi elementi mogli služiti kao senzori ili dio pogonskog sistema.
Energetski naboj
Možda najintrigantniji dio njegovog svjedočenja, bili su vizuelni efekti oko same letjelice.
Dr. Rogers opisuje pojavu nečega što je identifikovao kao elektromagnetne naboje.
“Vidio sam stvari koje su zvučale i izgledale kao električna pražnjenja koja izbijaju iz vozila, ali nije bilo nikakvih kablova ili uređaja koji bi to vještački proizvodili”, objašnjava on.
U hangaru su se nalazili i ljudi – tehničari i naučnici u bijelim zaštitnim odijelima.
Njihovo prisustvo i pažljivo posmatranje objekta sugerišu da se radilo o kontrolisanom okruženju, možda o fazi testiranja novog pogonskog sistema ili o postupku dekontaminacije.
Interesantan detalj je i privremena cijev spojena na vrh kupole, što je Rogersa navelo na zaključak da je objektu bilo potrebno punjenje nekom vrstom goriva ili rashladnog sredstva.
Od projekta “Blue Book” do AARO-a
Decenijama je projekat “Blue Book” bio jedini zvanični prozor u vojnu istragu NLO-a, a njegovi zaključci su uglavnom odbacivali bilo kakve vanzemaljske hipoteze.
Danas, novoosnovani Ured za rješavanje anomalija u svim domenima (AARO) pod okriljem Pentagona, tvrdi da i dalje ne postoje vjerodostojni dokazi o vanzemaljskoj tehnologiji.
Međutim, svjedočanstvo poput Rogersovog nudi treću opciju: “Black Projects” (crni projekti).
Da li je moguće da je ono što je Rogers vidio zapravo bio tajni prototip letjelice sa anti-gravitacionim ili elektromagnetnim pogonom, koji je američka vojska razvijala u tajnosti?
Kredibilitet hirurga i težina dokaza
Kao glavni hirurg NASA-e, dr. Rogers je osoba obučena za precizno posmatranje i objektivno izvještavanje.
Njegov vojni čin majora dodatno potvrđuje da je bio dio sistema koji cijeni disciplinu i istinu.
Činjenica da ovakva osoba izlazi u javnost sa tvrdnjom koja bi mogla ugroziti njenu reputaciju sugeriše da on čvrsto vjeruje u ono što je vidio.
Kritičari, s druge strane, ukazuju na nedostatak fizičkog dokaza, zbog čega javnost ostaje na granici između skepticizma i fascinacije.
Pitanje koje ostaje
Priča dr. Gregoryja Rogersa dodaje još jedan sloj kompleksnosti u već zamršenu istoriju Cape Canaverala.
Ako je 1992. godine zaista postojala letjelica od 6 metara sa oznakama USAF-a koja je emitovala elektromagnetne naboje, postavlja se pitanje: Gdje je ta tehnologija danas?
Da li su ovi prototipovi evoluirali u modernije verzije koje danas viđaju piloti širom svijeta, ili je projekt napušten zbog nepremostivih tehničkih prepreka?
Dok Pentagon nastavlja negirati postojanje tehnologija koje prkose fizici, svjedočanstva poput Rogersovog služe kao podsjetnik da se unutar vojnih hangara možda kriju odgovori koji bi mogli promijeniti naše razumijevanje stvarnosti.
Izvori:
